زمستان

چه تجربه ي كوتاهي ست

وقتي كه زمین از اوايل دستان سپيدت

به هواي بهار مي چرخد

بهار

جشن كوچكی ست

وقتي كه با خنده هایت

                            زمین را

بلند آوازه تر از بهشت مي سرايي

بيچاره تابستان

   -يك فصل، قبل ِ تو-

دلش گرم آفتاب آسمان بود

که تو در زمین طلوع کردی

و تو را با خودت اشتباه گرفت

               - يك فصل، بعد ِ تو-

آنكه به جشنت نرسيد

آخر شد

رويش زرد!

تو نوروز زمینی!

بهار دروغ روزگار!

* آجی ماه من تولدت مبارک!

وقتي برف، ریل را بپوشاند

             مثل مسائل سخت رياضي

وقتي گردن زلزله /  كلفت تر از ارگ بم شود

             مثل ف در زبان پارسي

به تو فكر مي كنم

چون خدا چاره اي جز اختراع خورشيد نداشت

* داداش مهر من تولدت مبارک!